Het duurt drie dagen om de kust van zuid-Thailand door te rijden. Via Phattalung, Prachuap Khiri Khan en Sa Keow rijden we Cambodja  binnen.
Het valt ons op dat de thai echt bar-weinig Engels spreken. De toeristen die hier langs komen gaan waarschijnlijk direct naar de eilanden zonder tussenstop op het vasteland. We moeten dus behoorlijk gebaren om duidelijk te maken wat we willen. Hoe leg je bijvoorbeeld uit dat je in de auto vóór het hotel wilt overnachten, op de parkeerplaats?

Niet……. dus we slapen gewoon in de guesthouse, tsja voor 6 euro per nacht per nacht hoor je ons ook echt niet klagen.
Als we Sa Keow binnen komen rijden horen we krijsende geluiden uit de motorkap komen tijdens het sturen……de ATF-olie zal wel op zijn…….ja, deze dames worden nog kenners van de Landcruiser. En inderdaad, ATF is geheel leeggelekt, heel irritant. Als we op deze manier door blijven rijden zullen we deze olie dagelijks moeten bijvullen. Misschien toch goed om eens naar te laten kijken. We besluiten twee nachten in Sa Keow door te brengen om de stuurbekrachtigingspomp en de tank die altijd al iets  lekt, te laten repareren. Via de Toyota-dealer, die helaas geen enkel HJ60-onderdeel op voorraad heeft, worden we doorverwezen naar een ‘gewone garage’ die het onderdeel waarschijnlijk tijdelijk kan maken. Het leuke aan deze garage-dag is dat we de dochter van de eigenaar leren kennen. Ze neemt ons mee naar haar favoriete thai restaurant een kiest de meest verrukkelijke gerechten voor ons uit. Ze vertelt honderduit over haar leven als 18-jarige student en het leven in Thailand. Echt leuk om met een local op stap te gaan. Dat zijn de zeer positieve gevolgen van het reizen met een oldtimer.
En van Thailand vervolgen we de trip naar Cambodja. De grensovergang duurt 1,5 uur, vreselijk lang en met name doordat de thaise douane-beambten geen idee hebben wat ze met het Carnet aan moeten. Wij hebben de tijd en blijven vriendelijk lachen…..

Op aanraden van Cathelijne en Rutger belanden we in Siem Reap in het Bloom-guesthouse. Een heerlijk relaxed guesthouse met een mooie kamer en een mooie tuin met oprit voor Tilles, die moet natuurlijk ook goed verzorgd worden en zich comfortabel voelen… De eigenaresse vindt het leuk om met haar gasten uiteten te gaan, dus zitten wij ‘s avonds met Diana, haar man en een goede vriend van haar, Rahim, aan heerlijke Cambodjaanse gerechten met een pulletje bier. Het klikt ontzettend goed en we worden door Rahim uitgenodigd om de volgende dag met hem mee te gaan naar een school waar hij Engelse les geeft. Hij is vast zwaar impressed met onze vloeiende uitspraak…
De school is opgezet door een monnik die zich inzet voor de arme kinderen die geen lesgeld kunnen betalen. Buiten het normale lesgeld dient elk kind namelijk ook nog dagelijks ‘corruptiegeld’ te betalen aan de leraar. Als je meerdere kinderen hebt én maar 2 dollar per dag verdient is dat niet op te brengen en blijven de kinderen dus thuis. Corruptiegeld blijkt nog veel betaald te worden. Je kijkt dan toch heel anders naar die politielui die in een splinternieuwe Landrover Vogue voorbij rijden, terwijl je weet dat het gewone volk van die paar dollar rond moet komen. Triest!
Mo en ik komen aan bij het schooltje. De lessen zijn al begonnen. Drie klasjes, we worden opgedeeld. In plaats van te kijken worden we geacht voor de klas te staan, samen met de leraar. O nee he!!…..Suz vindt dat natuurlijk niks, maar kan niet meer terug. Samen met de monnik dreunen we engelse zinnetjes op, daarna spelen we galgje en moeten de kinderen kleuren raden. Toch wel ontzettend bijzonder om dit mee te maken. (Quote Madelon: Suz doet t fantastisch) En de kinderen zijn dolenthousiast en vragen of we morgen weer terugkomen. Na de les worden we ingezegend door de monnik met heilig water en krijgen we een good-luck bandje. Nou als dat ons niet richting Nederland gaat helpen…

De dag erna gaan we met Rahim en Diana mee naar een vrijwilligersproject waarbij Tilles ook mag figureren. Ze mag meedoen als Soepbus…..Meals on Wheels. Jaja iedereen haar bijdrage, dus ook Til aan de bak. Elke zaterdag brengt dit project voedselpakketten langs bij families die te weinig verdienen om voedzaam voedsel te kopen voor henzelf en hun kinderen. Een Cambodjaanse jongen, die vroeger zelf op straat het vuilnis doorploeterde, regelt de boel en een aantal vrijwilligers helpt wekelijks mee.
Eerst knutselen we 400 voedselpakketjes en soeppakketjes in elkaar in een woning van de jongen. Rijst met omelet in een kartonnen papiertje. Vietnamese soep in een plastic zakje. Een gezellige sfeer. Als we klaar zijn wordt Tilles ingeladen. De hele auto ruikt naar soep.
We gaan op weg, zanderige wegen, gaten in de weg, lekker off-road, af en toe oppassen voor laaghangende electra-kabels en rondrennende honden. Wat een bende zal het hier zijn als het regenseizoen hier begint. We stoppen bij families die aangemeld staan. Ze komen vaak met de hele familie naar buiten om het voedsel in ontvangst te nemen in een plastic bakje. Schattige kinderen, vriendelijke ouders. Er hangt vaak een opgetogen sfeer en er wordt veel gelachen. Ook dit is echt speciaal om mee te maken, omdat je op deze manier een kijkje in het echte leven van dit land krijgt. Na 3 uur rondrijden en kapot van de hitte gaan we lekker een biertje doen bij de Denen die ook mee waren.
Naast nobele acties ten behoeve van onze medemens zijn er in Siem Reap ook culturele bezienswaardigheden te bekijken. Het welbekende Ankor Wat bijvoorbeeld. Hier hebben we een dagje rondgewandeld, mooi gedaan, snikheet, veel toeristen. Been there, done that . Wel fantastische foto’s gemaakt van Tilles. Wat is ze fotogeniek en met een beetje fotoshop van Loes nóg beter resultaat.
De volgende dag vertrekken we naar Phnom Penh, ondanks dat het door veel mensen wordt afgeraden…druk..lawaaierig..en gedomineerd door scooters en dure Hummers (ja ja de Hummer is still alive)….

[Show as slideshow]