Helaas wel een dag eerder dit mooie strand verlaten dan gedacht. Op deze reis moet je veel keuzes maken en dit is er dan zo eentje die wat nadelig uitpakt, dat maken we vast wel weer ergens goed. Zon genoeg…Onderweg in Thailand hebben we een meet &greet met Michiel en Kirsten. Michiel rijdt in vier maanden tijd van Eindhoven naar Singapore in een Landrover Defender en laat elke maand een vriend/vriendin meereizen. Het laatste stuk reist zijn vriendin met hem mee. We eten in een typisch thais tl-verlichtte tent en drinken de ene halve liter Chang na de volgende leeg……..we raken niet uitgepraat over onze auto’s, routes, highlights en verwachtingen. Ontzettend leuk om dit soort ontmoetingen onderweg te hebben en heel waardevol qua tips& tricks onderweg.We racen verder, nou ja racen is een groot woord hoor, we rijden zo’n 90 km per uur, maar wel acht uur achter elkaar en dat is best vermoeiend in 35 graden. Na twee dagen hebben we dus een rustdagje verdiend, aan de kust. Even een dagje strand, even bijkomen, beentjes strekken,Tilles wassen en dan weer door richting de grens van Maleisië.In de tussentijd hebben we mailcontact met Don en Jen, een Nederlands stel dat na 3 jaar overland reizen (in een supermooi gepimpte Landrover Defender) zijn neergestreken in Kuala Lumpur. We zijn via de LandcruiserClub met hen in contact gekomen omdat we in KL opzoek zouden moeten naar een goede garage om een paar dingen te laten repareren. Zij hebben de garage alvast geïnformeerd dat we eraan komen en aangeboden dat we bij hun, in het centrum van KL, mogen blijven slapen. Superrelaxed en ontzettend leuk om door hen meegenomen te worden in KL. Op de heenweg waren we niet heel enthousiast over deze stad, maar op stap op zaterdagavond met ‘locals’ geeft er een heel andere kijk op.  Don en Jen bedankt!!

Tilles wordt door een 4×4-expert onderhanden genomen. Deze man ‘Ang’ weet werkelijk alles van 4×4′s en kan echt alles repareren. Hij baalt er wel een beetje van dat hij effectief maar één dag de tijd heeft om ons lijstje met wensen af te werken, maar gaat zijn best voor ons doen. Uiteindelijk duurt het véle uren langer dan afgesproken, missen we daardoor onze afspraak met de verscheper en zitten we redelijk in de stress of we Tilles wel op tijd op de boot krijgen. Onze boys van ‘On-Time-cargo’ verzekeren ons dat alles goed gaat komen.
De volgende ochtend melden wij ons stipt om 9 uur bij  de verscheper. Het duurt wel allemaal iets langer dan afgesproken, maar uiteindelijk ziet het er naar uit dat alles goed gaat en ontvangen we een afgetekend carnet van de douane. Tilles is ‘good to go’ en wij dus ook.
Nog een laatste dag chillen in Kuala Lumpur waar we twee belangrijke bevindingen doen. Allereerst is het hier te makkelijk om je ipad of iphone te laten ‘jailbraken’, easy does it, 30 minuten werk en we kunnen zo goed als alle apps gratis downloaden. Cool!
Verder zijn we ook echt dat backpacken ontgroeid. Geen oog dicht gedaan in het hostel vanwege loud loud people…Suz heeft ze moeten vermanen tot stil zijn..de volgende ochtend vliegen we namelijk om 6 uur ‘s ochtends naar de Andaman. Dat verhaal volgt snel, maar we kunnen vast verklappen dat we er daar na drie nachten achter komen dat Tilles toch niet is vertrokken en eenzaam nog in Maleisië staat.
Als het goed is komt ze 25 maart aan, waarna het nog 7 tot 10!!!!!!! werkdagen duurt voordat we haar mee mogen nemen….Dat wordt drie weken backpacken in India met de bepakking van vier dagen strand…Oeps…ach t gaat om t inschepen van de auto. Als dat maar goed gaat….

We kijken ontzettend uit naar India, maar weg uit Z.O.-Azië betekent ook het afsluiten van het eerste deel van onze reis. Dit deel is ons ontzettend goed bevallen en heeft veel leerzame momenten opgeleverd die we voor de rest van onze reis goed kunnen gebruiken.
- Hoe ga je om met 42,5 graden in de auto tijdens het rijden?
Liters water drinken en een natte handdoek in je nek!
- Wat doe je met twee  liter lekkende diesel uit je tank in een natuurpark?
Gewoon terug in de tank gooien!
- Gaan koeien en honden op de snelweg opzij als je toetert of moet je toch iets afremmen?              Afremmen werkt toch net iets beter!
- Als bijrijder Suz tijdens het rijden roept dat ze ‘denkt’ dat je wel kunt inhalen, moet Mo dan wel of niet gaan inhalen? Soms wel, soms niet! Uhhhhh
- Wie rijdt meestal? ….altijd samen, we wisselen iedere twee uur af
- Wie kan er beter kaart lezen? ….de navigatie of google maps heeft altijd gelijk, dus weinig discussie
- Links rijden of rechts rijden? …ook links gaan we goed…India zal de echte test zijn waar je continue moet inhalen
- Waar hebben jullie het lekkerst gegeten?  Prachuap Khiri Kan in Thailand..de lekkerste kip cashew ever
- Hoe ga je om met domme grensbeambten en kastje muur scenario ‘s? Altijd blijven lachen en vriendelijk blijven……(pfffffffffff kost wel ns moeite)

Om jullie nog wat meer te laten zien van onze belevenissen hebben we dit keer geen foto’s, maar een filmpje gemaakt..Enjoyyyyyyy….wordt vervolgd vanuit India…

The video cannot be shown at the moment. Please try again later.

 

We komen  uit bij wat locals. Beneden ligt de campsite, maar wij kunnen gewoon boven blijven staan met de auto en zelfs douche en toilet op loopafstand. We zijn meteen helemaal happy. We mogen water koken bij hen voor de koffie (kan die kookunit van ons ff uitwasemen van het benzine-debakel) en kunnen met handen en voeten wat met ze kletsen. Vrouwen koken en mannen vissen, blijkt.
Het meisje werkt in het resort verderop en spreekt best wat engels. Ze vraagt of we met haar en haar man en zoontje die middag mee willen vissen. Kunnen we gelijk zwemmen in de rivier. Echt onwijs leuk met zo n ouderwets vissersbootje. Heerlijk genieten..en zowaar heeft hubby ook nog 3 vissen gevangen (zie foto). Na het uitvoerig bekijken en bespreken van onze auto door de mannen, wordt er voor ons door hen ook nog even een kokosnoot uit de boom gehaald. Lekker verse sap!!’ s Avonds onze 1ste echte maaltijd van het kookstel. Cup a soup noodles en vooraf lekker toastjes met tonijn en een speciaal voor ons gehaald koud biertje..(Mo mocht achterop de scooter met een local mee naar de shop voor n biertje) mmm..We worden de hele middag vergezeld door een 12 jarige die net engels kreeg op school.  Super interessant vindt ze ons en is niet weg te slaan. Braaf oefent Madelon wat woordjes met haar. Tent en wij zijn er die avond helemaal klaar voor, maar dan begint het gedonder letterlijk en figuurlijk.”ach ik zie nog sterren” zegt Suz, “waait wel over”. Maar zodra we naar het toilet lopen, begint het pas echt te regenen..hard.. zoooo ontzettend hard! Aiiiiii dat gaat wel even duren. Toen we eindelijk terug konden lopen naar de tent, was het matras al aardig doordrenkt. Toch nog even doorgezet, maar t werd natter en natter. Dus na wijs beraad alles snel verplaatst naar de auto en voor het eerst in Tillles geslapen. Ook leuk en helemaal top geslapen ( ja jah als n heuze camper-van hebben we ook mooie gordijntjes en een matras binnen) .De volgende dag besluiten we om verder te rijden naar de Cameron Highlands.  Vlak voor vertrek komt er een Nederlands echtpaar voorbij gelopen. We hebben leuk een tijdje staan kletsen. De hele wereld hebben ze al gezien. Zo leuk. Hij vertelt dat zijn broer soortgelijke reis heeft gemaakt samen met zijn 2 zonen, maar dan  in Afrika. Later blijkt dat zijn broer Lex Harding is en dat heel Amsterdam vol heeft gehangen met zijn boek “De reis van mijn leven” .Zo vertrekken we wat later dan gehoopt, lekker met 35 graden Tilles in. Een prachtige rit van zo’n 4 uur vol leuke dorpjes en mooi uitzicht. Wat genieten wij van deze omgeving en hoe gaaf dat we dit zelf met de auto doen. De laatste 40 km moetTilles echt klimmen als een dolle. We komen langs allemaal kleine kassen op de heuvels vol sla, bloemen, aardbeien etc…Klein Westland in Maleisie. Super voldaan komen we aan. Deze rit is echt te gek geweest. We gaan op zoek naar de  camping. Het wordt weer een nachtje in de auto, want de tent is nog zeiknat. We pakken het gasstel er weer bij en sluiten af met een heerlijke Tiger en een bakje noodles. En, niet te vergeten, ondertussen hangt het flesje melk in de rivier aan een touwtje te koelen. Tip van Suz!!!!! And did it work? Yes it did..heerlijk aan het ontbijt de volgende dag. Helaas helaas voor ons een dag met veel regen waardoor we niet echt richting de theeplantages kunnen, het kroonjuweel van deze omgeving. Dan maar lekker onszelf vermaken met andere zaken en bepalen waar we de volgende dag heen gaan..
Maleisie is wat ons betreft een mooi, schoon en goed ontwikkeld land en er zijn superveel mooie dingen te doen en te bekijken…Thailand here we come…

 Na twee heerlijke, met name in Chinatown, gevulde dagen in Melaka, besloten we 13 februari richting Kuala Lumpur te rijden, zo’n 260 km naar het noorden. Allereerst omdat Madelon (na zes keer Entrapment te hebben gezien) toch echt een keer die huge Petronas towers in het echt wil bekijken én omdat we hier onze Nederlandse vrienden Cathelijne en Rutger (www.110overland.nl) gaan ontmoeten die van Eindhoven naar Singapore rijden en dus bijna bij de ‘finish’ zijn.

Maar goed..eerst op weg dan maar. Na het ontbijt van Dim Sum van de dag ervoor, waren we flink toe aan een lekkere bak Cornflakes. Nu kan het nog. Dus hop wij richting Tesco’s. Niets zo leuk als een supermarkt in het buitenland…na flink te hebben ingeslagen, leek het ons een goed plan om even in de schaduw op de parkeerplaats te ontbijten. We hebben immers ons hele huis bij ons. Mo rijdt richting schaduw, Suz coördineert..maar toen…BoemBoem..klatsssssss…Oh mijn GOD..Wat hebben we geraakt?

Ff vergeten dat we 2.50 mtr hoog zijn…en ja hoor, blijkt er een afdak te zijn gemaakt waar we niet onder door pasten…althans.. daar lag onze mooie aluminium kist, totaal uiteen gereten op de grond. Na van een lichte schrik te zijn bekomen, bescheurden we het van het lachen. Nope we zullen niet snel vergeten hoe hoog we zijn!!!! Na alle losse spullen veilig opgeborgen te hebben (zie foto), konden we weer veilig en route….zonder kist helaas!

De rit verliep verder prima en Suz reed Tilles zo met 40 graden op de thermometer hartje centrum KL in waar Tilles niet in de parkeergarage paste (deze ezeltjes stoten zich geen tweede keer;-)…Gelukkig mocht Tilles toen pontificaal voor de deur staan twee dagen lang. Hier en daar nog wat lekken, maar dat lieten we voor de volgende dag. Wellicht kan Rutger ons dan helpen..Hij heeft aangeboden nog eens naar de auto te willen kijken. Het hotel was niet echt oke. Tegen ranzig aan, buiten overal vuilnis en stank en overal zwerfkatten. Budget budget…

Die avond flink gekletst met Rutger en Cathelijne. Ook konden ze ons voorzien van flink veel tips..echt superfijn!!!! We konden zowaar ook hun kookstel overnemen, die miste nog in ons uitgebreide campingassortiment. Ze waren zo vriendelijk deze de volgende dag even bij het hotel (waar we helaas de eerste kakkerlak hebben ontmoet) langs te brengen. Kon Rutger mooi even Tilles ontmoeten. Ook zou hij ons vertellen hoe 4×4 werkt. Waren we door alle hectiek thuis niet meer aan toegekomen. ‘s Ochtends bij de morning check hadden we al geconstateerd dat er een pakje sigaretten inclusief aansteker met ons was meegereisd onder de motorkap. Ja…haha die hebben gewoon 250 km mee gereisd uit Melaka waar die kerel die de olie had bijgevuld ze had laten liggen.. Sukkel!

‘s Middags wilde Suz ff de auto starten voor Rutger….Maar toen…een hoop kabaal en gekrijs, dot haar uit de motorkap…zaten er verdomd nog 2 zwerfkatten onder de motorkap. Dit verzin je toch niet. Eerst schrik en toen keihard gelach…had Suz nu echt een kat geëxecuteerd, vermalen in de motor? Alle blikken gingen richting Rutger. We hoopten dat hij ons van het verlossende antwoord kon voorzien..En na een goede inspectie bleek er alleen wat haar te zijn achtergebleven..thank you God!!!!

Jullie begrijpen dat dit wel de hoogtepunten van Kuala Lumpur waren naast de heerlijke koffie bij Illy, de shoppingmalls en de Petronas Towers. Op naar Taman Negara…..

We hebben wel wat last van een lekkende auto op diverse plaatsen, maar na emailverkeer met Erik, de Toyota-kenner, besluiten we om gewoon te gaan rijden en er in Melaka naar te laten kijken. Je moet het er af en toe op wagen.

Via Tuas rijden we Singapore uit. Don heeft ons geadviseerd om altijd in de rij van de trucks te gaan staan, omdat de douane daar weet hoe ze met ons Carnet de Passage om moeten gaan. Dat doen we en gaat eigenlijk prima. We zijn binnen 30 minuten Singapore uit.

De douane bij Maleisië gaat ook heel goed. Je ziet wel gelijk het verschil met Singapore. Het is hier veel stoffiger, ongeorganiseerder en de mensen spreken slechter Engels. Dat zal de komende landen vast alleen maar erger worden. Maar iedereen is tot nu toe bereid om te helpen en is vriendelijk, dat maakt het heel leuk.

Eenmaal weer onderweg op de snelweg tuffen we lekker door. We hebben een Sygic-app op de ipad die ons als een TomTom navigeert, superrelaxed, dat voorkomt nog eens ruzie!!

Wat een fantastisch gevoel om dan eindelijk met de auto echt onderweg te zijn. We hebben er zoveel voorbereiding aan gehad en nu rijden we dan tussen de palmbomen en rubberbomen in tropische hitte door Z.O. Azië. Onze droom komt uit! Zo bijzonder en zo gaaf!!

De app navigeert ons moeiteloos naar onze bestemming in Melaka. We parkeren op een parkeerplaatsje en constateren dat we eigenlijk best gaar zijn van de trip. Het rijden is als een vrachtwagen, de koppeling is zwaar en we zijn geconcentreerd met de weg bezig geweest. We willen lekker op eem bed neerploffen. Dan blijkt dat het passagiersraam niet meer dicht draait. Onhandig staan we eraan te rukken en te trekken. Dat ding moet wel dicht voordat we het hostel ingaan. Een mannetje van de plaatselijke satay-shop staat ons een beetje te bekijken en besluit aan dat gehannis een einde te maken. Komt relaxed aangelopen, vraagt om een schroevendraaier en wil aan de slag. Wij presenteren hem onze superfantastisch geavanceerde dubbelgelaagde gereedschapskist. Hij lacht en gaat, met z’n gele satayhandjes, aan het werk. De binenkant gaat eruit en binnen 10 minuten is ons probleem verholpen, hoe relaxed!

We vertellen hem dat we nog een klein probleempje hebben, een lekkend linkerachterwiel. Misschien weet hij een oplossing? Hij vertelt dat hij dat zelf niet kan verhelpen, maar heeft wat vriendjes bij een garage die hij wel even zal halen. Kijk, das pas handig…! Er komen twee jongens aangelopen en bekijken het probleem. Ze weten wel een oplossing en vragen of wij gereedschap hebben. Jahoor, daar komt de kist weer. Wow, wat vinden ze dat mooi, ze kijken hun ogen uit en bekijken en bespreken elk stuk gereedschap, daarna gaan ze aan de slag. Moeren eraf, as eruit, siliconenkit erin en sluiten maar. Binnen een uur is het probleem verholpen. We rekenen 20 RM af, 5 euro. Wel moeten we de olie die we zijn verloren bijvullen bij een garage. Vandaag, zondag, zijn de meeste garages gesloten. Onze parkeerplaatsbeambte van 75 jaar wil ons er morgen wel heenrijden. We spreken de volgende ochtend om 10 uur met hem af.

Het hostel brengt ons weer 13 jaar terug in de tijd. Backpackend door Australië. Hangende backpackers in loungebanken voor de tv, onhygienische, gedateerde wc’s en douches, maar een superrelaxte sfeer. De kamer heeft een alleen een bed. We moeten op budget,dus dan hoort dit er ook bij.

We hebben gekozen voor Melaka omdat het niet al te ver rijden is vanuit Singapore en omdat Melaka tussen 1641 en 1795 veroverd is geweest door ‘the dutch’. Eens even kijken wat die dutchies daar hebben achtergelaten behalve een Stadhuys van rode bakstenen en een mooie kerk. Melaka blijkt een bruisend Chinatown te hebben. Er is een goed bezocht karaoke voor bejaarden op het centrale plein. Onder gejengel van die bejaarden genieten wij van een Tiger-bier en proosten op onze geslaagde eerste rit, het gerepareerde achterwiel en het fantastische gevoel om op reis te zijn!

De volgende dag beginnen we bij onze satay-vriend op het terras voor het hostel. Hij maakt niet alleen satay, maar ook dimsum. Om hem te bedanken ontbijten we bij hem. Daar zit je echt op te wachten zo in de ochtend, dampende ondefinieerbare dimsums en balletjes. En je wil het ook niet laten staan, zo respectloos. Die man is zo trots op z’n eten. Gelukkig hebben we wat servetjes bij ons .

Daarna door de parkeerwachter en z’n 75 jaar oude vriend naar een garage gebracht. De stad door met de locals om de cardan-as, of hoe dat dan ook heet, bij te vullen. We blijken gelukkig niet eens zoveel olie verloren te hebben.

Daarna zetten we de tent op om eens lekker door te tochten, dat was wel nodig na al die regen in Nederland.

Zo onwijs leuk, die auto trekt allemaal mensen aan die willen weten watvoor auto het is, wat we gaan doen en wat in godsnaam dat grote ding op ons dak is. We hebben een uur lang staan vertellen, en hebben de route eindeloos vaak aangewezen op de wereldsticker die we op de auto hebben geplakt. Onwijs leuk om al die aandacht te krijgen voor onze reis. De locals hier kunnen het volgens mij echt niet bevatten, die komen nauwelijk uit hun eigen provincie.

De verdere dag een beetje rondgesrtuind. Melaka is voor twee dagen een leuke, relaxte stad om te bezoeken.